Corona

Tot voor kort werd iedereen blij van Corona. Plakje citroen in de hals en heerlijk chillen op het strand na een warme zomerdag. Nu is dat wel anders. We kunnen dit drankje nooit meer drinken zonder er aan herinnerd te worden. Weet je nog? 2019/2020. Wat een jaar!

Een woordje vooraf. Ik ben geen dokter. Ik ben ook geen waarzegger. Ik sta redelijk nuchter in het leven, en laat me niet gek maken door (sociale) media. Ik kan een hele blog wijden aan de angstzaaierij van de media, maar daar laat ik me nu niet over uit. Laat ik met het goede nieuws beginnen: van alle besmettingen wereldwijd zijn op moment van schrijven al weer 69.607 mensen genezen. Kijk, daar hoor je niemand over. En door.

Ik zie dingen graag in perspectief. Zo sterven er jaarlijks mensen door allerlei oorzaken. Om er maar 1 te noemen: in 2018 zijn 44.770 mensen overleden aan kanker. Daarmee zeg ik natuurlijk niet dat we ons onze kop in het zand moeten steken. Dat zou naïef zijn. Ik vind het prima om preventieve maatregelen te nemen om het virus zo snel mogelijk in te dammen. Maar de hysterie die er omheen leeft, is niet nodig.

We kijken met een schuin oogje naar Italië. Daar zijn inmiddels meer dan 800 doden door Corona. Ook zit het land in een lockdown. De vraag die dan gaat spelen: gaat dat in Nederland ook gebeuren?

Ik denk best dat het zo ver kan komen. Als ik kijk naar mij persoonlijk, mag ik vanaf vandaag alleen nog maar thuis werken. Alle evenementen in de komende maanden zijn geannuleerd, en er worden al weken geen handen meer geschud; heel awkward soms. Het kan ook best zo zijn dat we allemaal te maken gaan krijgen met Corona, of een lichte variant daarop. Dat zou vooral voor de zwakkeren een gevaarlijke situatie kunnen zijn. Maar ook dat zie ik nuchter: een longontsteking of een normale griep is meestal ook al fataal voor deze groep, hoe erg het ook is voor de betrokkenen.

Ik hoor mensen om me heen die gaan hamsteren. Naast het feit dat dit erg egoïstisch is, moeten we ons een andere vraag stellen: is onze manier van consumeren wel ramp proof? Leunen we niet veel te veel op onze supermarkten, die constant bevoorraad moeten worden om de eindeloze vraag te kunnen behappen? Ik maak me daar zelf ook schuldig aan. We leven vaak van dag tot dag, en kijken nauwelijks vooruit als het gaat om onze boodschappen. Maximaal een weekje misschien, maar daarna is het brood en gehakt uit de vriezer op, en die halve krop sla uit de koelkast alleen nog maar goed voor de konijnen. En dan staan we te kijken, ik net zo goed. Ik heb hier vaker over nagedacht, en eigenlijk was het steeds wachten op een situatie als deze. Ik denk best dat we het overleven, zeker op Urk. Maar misschien moeten we wel onze les hier uit trekken.

Ik krijg vaak de vraag hoe het nu is om op Urk te wonen. En dan doen mensen daar lacherig over en hebben vooroordelen. Ik lees ze dan stevig de les uiteraard. Ik sluit mijn betoog altijd af met de woorden: als straks de pleuris uitbreekt, kun je maar beter op Urk zitten. Het Gallië van Nederland, met onze eigen Astrix en Obelix (mogen jullie zelf invullen) en onze nuchtere aanpak. Op momenten als deze mag je extra blij zijn om deel te mogen nemen aan zo’n hechte gemeenschap als Urk. Wij helpen elkaar. En daarom ben ik ook niet bang als het echt de verkeerde kant op gaat. Onze familie woont binnen een straal van 2 KM om ons heen en we kunnen op elkaar vertrouwen.

Ik hoop dat alles met een sisser afloopt. Echt. Maar als het straks nu echt tot een lockdown komt, besef dit:

We hebben op Urk de grootste (bevroren) vis voorraad van Nederland binnen handbereik. We hebben als volkje altijd al onze eigen boontjes prima kunnen doppen. Dus een paar weekjes non stop rijst met gebakken vis is prima uit te houden toch?

Stay safe!

Vergeet niet te delen! :