Blog – Leandra

Foei, dat was me een weekje. Maandag 11 mei is onze 2e dochter geboren. Een heerlijk meisje van ruim 7,5 pond, maar ook ruim een week te laat. Dat lijkt me als vrouw het ergste wat er is, over tijd lopen. Doet me denken aan die militairen die een mars met volle bepakking moeten doen van tig kilometer enKaartje voorkant wanneer ze er bijna zijn de poort van het kamp dicht gaat en ze nog ‘even’ 5 KM extra om moeten lopen. Die zijn het zwaarst, kan ik je vertellen. Dan is het niet alleen fysiek maar ook geestelijk zwaar. Maar afijn, de baby is er. Lekker rap, met 4 uurtjes was ze er! Wel had ze in het vruchtwater gepoept, met als gevolg dat ze ter observatie een nachtje moest blijven. Dat vond ik persoonlijk niet erg, ik kon thuis nog mooi 1 nachtje bufferen. Dinsdag haalde ik mijn meisjes op en kon ik gelijk de nieuwe spruit aangeven bij , jawel de gemeente Súdwest-Fryslân. Klopt, onze kids zijn in het buitenland geboren 😉 Cobie maakt het goed en is alweer een beetje aan de scharrel. Leandra, want zo heet ons prinsesje, doet het goed. Tot nu toe geen klagen 😉

Omdat wij een niet al te groot huisje hebben, besloten we deze keer een kraamfeest te organiseren.  Even eenmalig een partij koffie en taart aanrukken, 2 uurtjes knallen en klaar. Leek ons het meest handig. Eerlijk gezegd ben ikzelf niet zo gecharmeerd van kraamvisite. Natuurlijk, het hoort er bij maar wanneer ik zelf op kraamvisite ga, ervaar ik dat soms als ongemakkelijk. In Genesis 3:16 lees ik: “met veel pijn en moeite zul je je kinderen krijgen”. Duidelijk toch? Kan iedereen zich een voorstelling van maken. Rond het kraambed word dit vaak besproken in de meest praktische zin van het woord, inclusief de onsmakelijk details……. Drink ik beneden wel een biertje met de kersverse vader;) Maar, no offense. Een beetje aanloop van vrienden en naaste familie is reuze gezellig!

En dan was er nog de windmolenloop. Daar kijkt menig hardloper in Urk en omstreken naar uit en ik zou ook voor de eerste keer meedoen. Als alles goed ging rond de bevallig natuurlijk. Maar goed, dat liep gesmeerd dus kon ik woensdag gewoon meedoen. Via de pace-calculator had ik de juiste pace in mijn horloge ingeschoten en zou de eerste keer een tijd van 45 minuten rond neer gaan zetten. Nog een beetje brak van de laatste nacht liep ik hem in 00:43:52. Die zit in de pocket. Op naar de volgende!

Terwijl ik de kiekjes van de newborn zat door te spitten, kwam ik bij de foto’s van Céline, onze oudste dochter Differenceterecht. Céline is eind 2013 geboren, en ik schrok een beetje van de foto’s. De foto links is met Céline, de foto rechts is deze week gemaakt. Kort na de geboorte van Céline ben ik begonnen met hardlopen en een gezondere eetstijl en dat is te zien. Ik heb het niet exact bijgehouden maar tussen deze foto’s zit zeker 15-20 KG verschil. Ik ben blij dat ik deze stap gemaakt heb ik ben zeker van plan dit vol te houden. Al merk ik wel met zo’n weekje als dit ,comfort food wel lekker is 😉 Volgende week maar weer extra knallen!

 

Vergeet niet te delen! :